Przywołaj w pamięci swój ostatni spacer. Czy jesteś w stanie przypomnieć sobie, czym on dla ciebie był? Przyjemnością? Sposobem na zrelaksowanie się i wyciszenie? Czy może kolejnym zadaniem do wykonania? Twoje kroki były wolne, niespieszne czy raczej szybkie i niespokojne? Co widziały Twoje oczy? Mijane widoki, krajobraz, architekturę okolicy, ludzi? A może dostrzegały tylko to, co rozgrywało się w twojej zatroskanej głowie? Jaki film tworzyły twoje myśli? Historyczny, czyli ten, w którym powracasz do tego, co już minęło, czy może futurystyczny, w którym wyprzedzasz zdarzenia i tworzysz scenariusze sytuacji? Czy udaje ci się w tak prostej i naturalnej czynności, jaką jest chodzenie, być tu i teraz, trwać w bieżącej chwili i dostrzegać bez oceniania to, co wokół ciebie, ale przede wszystkim w tobie?